İçerimdeki kör hayaller alıp götürüyor beni kor’dan meçhule.
Oysa ki ben, bir dağ başında rüzgar eşliğinde avazım çıktığınca mutluluk türküleri söylemek istiyorum.
Çoban ateşi yakıp, isli demlikte yalnızlık demlemek istiyorum…!
Hayallerime dahi yenik düştüğüm bu keşmemekşlikten uzak, içerisinde sevgi, şefkat, hoşgörü olan hayaller kurmak istiyorum.!
Duvarda asılı gaz lambasının ışığından yansıyan silüet’imle hiç kimsenin bilmediği dertlerimi,sırlarımı saatlerce konuşmak istiyorum.!
Birazda yağmur çiselesin istiyorum, yalnızlık kulübemin çatısına vursun, ama hayallerimden uyandırmadan…!
Küçük odun sobamdan çıkan ışık hüzmelerinden en sevdiğimin gölgesi düşsün yalnızlığıma..!
Sonra akan pınar şırıltısı ile en mütiş terapiyi yapsın kulaklarıma…!
Sabah yakın, yakın köyden horoz sesleri gelmeye başlıyor… Horoz öte dursun, lütfen siz beni uyandırmayın…!