Aktı sular, seller gibi, bitti tükendi,
Yaşanacak nesi kaldı ömrümün.?
Yarım asır nasıl da, geride kaldı,
Kendi gitti sesi kaldı ömrümün…!
Dün gibi geliyor, tüm yaşananlar,
Yalan oldu yalan, en sahi anlar,
Hikayeye döndü muhteşem çağlar,
Çoğu gitti azı kaldı ömrümün…!
Zamanı saati gelince biter,
Ummadığın anda kapanır defter,
Tek taraflı olur, artık bu sefer,
Allâh bilir, üç beş yazı kaldı ömrümün..!
Her taraftan saldırdılar el gibi,
Dağı taşı yıkan, azgın sel gibi,
Umarsızca esen, asi yel gibi,
Harmanını savurdular ömrümün…!
Feryat eti feryat, iyiye, güzele dair,
Ne yaptıysa kötüye, çirkine etmedi tesir,
Anlaşılmadı gitti, oldu müteessir,
Elinde bir kırık sazı, kaldı ömrümün.
Hüseyin KARACA
21 Eylül 2019
Yine Arıza’ya Düştüm galiba…
El ayak çekiliyor yavaş yavaş..! Havasız,susuz kalacak şehir ve insan…! Havanın olmadığı yerde nefes almanın zorluğu, suyun olmadığı yerde teyemmümle abdest alıp,namaz kılmanın burukluğu gibi hüzün kaplıyor her yanı..! Susuz,havasız,tatsız,tuzsuz kalacak şehir ve insan…!
Hüseyin KARACA
