Gün: 7 Ekim 2019
BENİM…
HİÇ
Biz, “HİÇ” bir şey yokken de hüzünleniriz Reis….!
Nen var..? Diyenlere; “HİÇ” deriz…! Oysa ki bizim hüzünlerimiz vardır cihanlara sığmayan, ama namütenahi yüreklerimizde “HİÇ”lerle besleyip büyüttüğümüz…!
Güleriz bazen, güldüğümüzü zannederler, oysa ki; Yüreklerimizde beslediğimiz hüzünlerimizi yakmaya yeltenirken, anız yakan çiftcinin köyü yakması gibi, yüreğimizi yakışımızın trajikomik hikayesinin yüzümüzdeki tecessümüdür o…!
Adabımızdan, edebimizden “HİÇ” kimseye anlatmadığımız, sevdaların, kavgaların dilimize, halimize vurduğu ipekten ilmeğin tezahurudur o…!
Anlayamazlar…!
Bilmezler…!
Bilemezler…!
Yarım kalmışlıklarımızı, tenhalarda ağlamışlıklarımızı…!
Anlayamazlar…!
Bilmezler…!
Bilemezler…!
Soğukta bir anne kedinin dahi çaresizliğini dert edişimizi…!
Anlayamazlar…!
Bilmezler…!
Bilemezler…!
Bir serçenin biçare sesinin kulaklarımızı tırmalayışını…!
Anlayamazlar…!
Bilmezler…!
Bilemezler…!
Maznum birine reva görülen zülmü yüreklerimizde hissedişimizi…!
Anlayamazlar…!
Bilmezler…!
Bilemezler…!
İnsanlığın ve dünyanın bu kadar kirlendiği bu dönemde “HİÇ” diyerek sesiz haykırışlarımızı…!
2 Ekim 2019 Hüseyin KARACA
İŞTE…!
İlla da başımdan duman mı çıksın.?
Sinemde çok gizli yangın var işte…!
İnanmayan bağrımı deşip te baksın,
Her halimden belli vurgun var işte…!
Müşkülüm, dilimde bin bir yara var,
Ne tabibi geldi, ne de çare var,
Ne medeni kanun, ne de töre var,
Her türlü halimde Mecnun var işte…!
Hüseyin KARACA 6 Ekim 2019